In 2008 bezocht ik een conferentie over governance in Vail, Colorado. Het was een bijzondere ervaring door de keynote-lezing van William Isaacs die ik daar meemaakte. Zijn keynote was een serie dialoogoefeningen, die ons bewust maakten van ons luisteren. Het ging over dialoog, en was een dialoog. Binnen enkele minuten waren wij als deelnemers diep in gesprek geraakt met hem en met elkaar.  Die ervaring was voor mij een keerpunt. Het betekende de start van een persoonlijke zoektocht rond het concept dialoog.

Een tweede sleutelervaring was het schrijven van het boek ‘Onze school is een verhaal’ met collega’s Bas van den Berg, Cocky Fortuin-Van der Spek en Aat van der Harst. Op schrijfdagen kwamen we bij elkaar en oefenden dan de vormen van dialoog die we in het boek beschreven. Toen het boek af was, hebben we nog lang regelmatig zo’n oefendag gehouden. Het heeft me geleerd, dat je de dialoog vooral moet doen.

De dialoog draait voor mij om het zoeken van de tussenruimte. Fysiek, door letterlijk gebruik te maken van de ruimte. Cognitief, door het uitstellen van oordeel. En emotioneel, door ons bewust te worden van onze gevoelens. In dit zoekproces ontstaat gezamenlijke betekenis. Zonder dat er een vooropgelegd doel is, dienen nieuwe inzichten zich aan.

Ik zet de dialoog op de volgende manieren in mijn werk in:

  • Begeleiding van gesprekken over lastige thema’s
  • Workshops om de dialoog te ervaren
  • Reflectie-, leer- en intervisiegroepen

Zie ook mijn pagina Publicaties voor artikelen over de dialoog.